Ed: “Geen oppas opa meer…en dan?”

Zonder vrijwilligers kan een ziekenhuis niet draaien. Zo begeleiden vrijwilligers patiënten in bed, rolstoel of te voet van verpleegafdelingen naar afdelingen waar bijvoorbeeld onderzoeken plaatsvinden. Ze schenken koffie en thee in de poliklinieken, werken als gastheer of –vrouw op diverse afdelingen of helpen patiënten met computers. Wij spraken met Ed Hanewinkel, vrijwilliger bij het Albert Schweitzer Ziekenhuis (ASZ) en pensionado sinds 2013.
Ed is zo’n vrijwilliger die de verbinding tussen het ziekenhuis en de patiënten onderhoudt. Ed is één van de ongeveer 600 vrijwilligers in het Dordtse filiaal van het Albert Schweitzer Ziekenhuis.

Achtergrond
Ed was in zijn arbeidzame leven actief in het Dordtse onderwijs. Hij is getrouwd, heeft twee dochters en twee kleinkinderen die inmiddels al wat groter zijn. Oppas-opa zijn is niet meer zo nodig en dan kan het een goede optie zijn om vrijwilligerswerk te doen. Ed heeft ervoor gekozen om dit een dag, acht uur per week te doen. Hij werkt iedere maandag bij het ASZ.  Na een tijd als vrijwilliger bij het Rode Kruis in het ‘Ready to help project’ en in ‘verwantschapsregistratie’ (bij rampen en calamiteiten) te hebben gewerkt heeft hij zijn plek gevonden bij het ASZ in Dordrecht.

Structuur en duidelijkheid
Ed is blij met zijn werk bij het Ziekenhuis. Hij voelt zich in zijn werk serieus genomen en vindt het prettig dat hij bij een grotere organisatie werkt waar vrijwilligers een duidelijke plaats innemen. Ook het vrijwilligersbeleid is op orde: arbeidsomstandigheden, onkosten, verzekeringen en inspraak zijn goed geregeld.  Verder voelt hij veel waardering vanuit het betaalde personeel bij het ziekenhuis voor het werk van de vrijwilligers. ‘Het voelt aan als volwaardig partnerschap in de zorg voor de patiënten.’

Menselijke maat
Wat Ed doet? ‘Ter voorbereiding op operaties of behandelingen moeten er voor het dossier van iedere patiënt een aantal vragen beantwoord worden, formulieren worden ingevuld en gesprekken worden gevoerd. Dit moet bij iedere ingreep gebeuren om een compleet beeld van de patiënt te hebben en om goed geïnformeerd te zijn. Bij iedere ingreep horen weer andere vragen en formulieren. De ene keer is het één A4tje, de andere keer zes kantjes. Dit neem ik samen met de patiënten door en ik leg dingen die onduidelijk zijn zo goed mogelijk uit. Dat uitgebreide invullen maakt dat je heel intensief contact met mensen hebt. Dat maakt het werk zwaar, maar ook heel leuk omdat wij als vrijwilliger het mens tot mens contact onderhouden. Dit is in de moderne zorg bijna een missing link. Wij doen dingen die niet alleen nodig en belangrijk zijn, maar waarvoor het betaalde personeel geen tijd meer heeft/krijgt.

Ik vind dit werk leuk omdat ik echt het gevoel heb dat ik mensen tot steun kan zijn op een moeilijk moment. Ik help de mensen graag en merk dat ze ook blij met mij zijn.’

Contact

Voor vragen kan je altijd contact opnemen met INZET078!

 

Participanten