Scrollen
Verhaal

Jaap Schaap op pad met AutoMaatje & HipHelpt (Samen Dordt)!

Bèèèh! Mijn nieuwste logeerpartij zit erop! Van 26 oktober tot 11 november 2026 mocht ik logeren bij AutoMaatje en HipHelpt (onderdeel van Samen Dordt) aan het Vijverplantsoen 28. Twee initiatieven onder één dak die één prachtig doel delen: zorgen dat iedereen in Dordrecht weer mee kan doen in de maatschappij!

Benieuwd wat ik allemaal heb meegemaakt, welke ritjes ik heb gereden en welke ontdekkingen ik deed? Lees snel mee!

Leuk om te weten: onderaan mijn verhaal lees je ook verhalen uit de praktijk geschreven door een oud-journalist én een video met foto's!

Jaap Schaap de reizende journalist!

Wereldverbeteraars op wielen en in de buurt

Bij AutoMaatje en HipHelpt (onderdeel van Samen Dordt) werken ze elke dag keihard aan
SDG 10: gelijke kansen voor iedereen
. Dat is hun belangrijkste vertrekpunt. En doordat zij mensen letterlijk en figuurlijk weer in beweging brengen, dragen ze met hun werk tegelijkertijd direct bij aan een goede gezondheid en welzijn (SDG 3) en een inclusieve, leefbare stad (SDG 11) waar niemand aan de zijlijn blijft staan. Hoe ze dat doen? Heel praktisch én persoonlijk!

  • HipHelpt biedt hulp waar geen hulp is. Vrijwilligers springen bij voor mensen zonder netwerk en financiën. Van samen op bezoek gaan of iets ophangen tot tuinen mooi maken, behangen en verven.
  • AutoMaatje helpt mensen weer de deur uit en zorgt voor vervoer, dankzij een vrijwillige chauffeur die ze op tijd rijdt.

En het mooiste? Ze doen dit met maar liefst 380 vrijwilligers! Daar zijn ze supertrots op, want zo kunnen ze iedereen helpen die het nodig heeft.

Mee naar de ouderengym en de infomarkt
Tijdens mijn bezoek mocht ik lekker meekijken en meedoen. Zo ging ik mee naar de ouderengym (sporten bij DeetosSnel!) samen met een deelnemer van AutoMaatje. Deze mevrouw maakt drie keer per week gebruik van de ritten, onder andere om naar de gym te gaan. Zo blijft ze lekker mobiel en ik mocht zelfs even meedoen!

Ook ging ik mee naar de infomarkt in woonzorgflat De Zephyr. Zulke infomarkten zijn ontzettend gezellig en ik kreeg daar enorm veel aandacht: iedereen kwam me even aaien!

Een druk telefoonteam en camera-schuwe chauffeurs
Natuurlijk nam ik ook een kijkje achter de schermen op kantoor. Daar mocht ik het telefoonteam versterken! Ik ontdekte dat de dames van het telefoonteam het héél druk hebben met alle telefoontjes om ritten en hulpvragen in goede banen te leiden.

Een andere grappige ontdekking: veel chauffeurs en vrijwilligers zijn nogal cameraschuw! Gelukkig wilden een aantal toppers wél met mij op de foto, want hun verhalen verdienen een podium.

Ieder mens heeft een eigen verhaal
Toen ik vroeg waarom het zo leuk is om hier vrijwilliger te zijn, kreeg ik een prachtig antwoord dat me echt is bijgebleven:

“Je leert heel veel verschillende mensen kennen. Zowel chauffeurs als gebruikers. Ieder heeft een ander verhaal waarom ze rijden. En ieder heeft een ander verhaal waarom hij of zij gereden moet worden.”

Wist je dat…
Ik leerde tijdens mijn logeerpartij ook nog een paar indrukwekkende feitjes:

  • ANWB AutoMaatje Dordrecht is in maart 2025 gestart en reed in de eerste negen maanden al 564 ritten.
  • In 2026 staan de tellers na tien maanden al op maar liefst 985 ritten!

Kleur bekennen!
Natuurlijk kon ik niet vertrekken zonder een blijvende herinnering. Ook AutoMaatje en HipHelpt hebben hun stempel op mij gedrukt en mij nóg kleurrijker gemaakt. Zo kreeg ik een prachtige, officiële oortag van AutoMaatje én prijkt nu “HipHelpt” boven mijn billen!

Daarnaast mocht ik tijdens mijn logeerpartij ook nog een echt geel vrijwilligers-keycord dragen met een badge waarop ‘vrijwilliger’ stond. Met mijn headset op achter de computer voelde ik me helemaal onderdeel van het team!

Dankjewel voor de fantastische tijd, team AutoMaatje, HipHelpt en coördinator Jennifer van Dongen!
Dankjewel iedereen!

Op naar mijn volgende avontuur!

Poot en groetjes,
Jaap Schaap 🐾

Verhalen uit de praktijk: geschreven door een oud-journalist
Tijdens mijn logeerpartij hoorde ik niet alleen op kantoor mooie dingen, maar kreeg ik ook drie prachtige praktijkverhalen mee. Deze zijn speciaal voor mij geschreven door een oud-journalist die betrokken is bij de organisatie, om te laten zien welke impact AutoMaatje elke dag maakt op het leven van Dordtenaren. Het zijn verhalen waar ik kippenvel van krijg en deel ze hieronder graag woord voor woord met jullie!

Een 17-jarige scholier
Na een knieoperatie mocht de 17-jarige scholier een tijdje niet fietsen of lopen. Dat was wel even lastig want hoe moest hij nu op school komen? Zijn ouders werken allebei in het onderwijs en omdat zijn rooster wekelijks veranderde, was het voor hen erg lastig om hem te halen en brengen. De vrijwilligers van Automaatje boden uitkomst. Vanaf de zomervakantie tot de herfstvakantie reden zij hem vrijwel dagelijks ’s morgens naar school en aan het einde van de schooldag weer naar huis. Zo hoefde hij nauwelijks lessen te missen, toch wel belangrijk als je in je examenjaar zit!

Vlak na de herfstvakantie kregen hij en zijn ouders goed nieuws van de fysiotherapeut: hij mocht weer korte afstanden fietsen! En dat betekende dat hij de ritjes met Automaatje niet meer nodig had.

“We zijn ontzettend blij met dit nieuws en willen meteen van de gelegenheid gebruikmaken om jullie te laten weten hoeveel jullie hulp voor ons heeft betekend. Juist op een moment waarop we het hard nodig hadden, stonden jullie voor ons klaar. Dat heeft ons gezin enorm geholpen en veel zorgen uit handen genomen.
Het is bijzonder om te ervaren hoeveel verschil jullie als vrijwilligers maken. Met jullie tijd, betrokkenheid en bereidheid om te helpen, maken jullie het leven van anderen echt een stukje makkelijker. Dat is iets om trots op te zijn!
Nogmaals heel erg bedankt voor jullie inzet en de steun die jullie ons hebben gegeven. We zullen dit niet snel vergeten!
”, zo meldde de familie eind oktober.

Mevrouw Go

De 81-jarige mevrouw Go is één van Automaatjes ‘vaste klanten’. Ze belt soms 2 of 3 keer per week om ritjes te bestellen: naar haar sportuurtjes bij de fysiotherapeut, line dansen in het buurthuis, cursusochtenden of afspraken bij zorgverleners.

“Vroeger ging ik altijd met de bus maar sinds ik gevallen ben durf ik dat niet meer zo goed”, vertelt ze. “De chauffeurs van Automaatje wel en ze zijn allemaal zó aardig.” Ze kent ze allemaal bij naam en weet van sommige zelfs hun hobby’s. “We kletsen altijd in de auto, zó gezellig!”

Leo van der Schalie
Eén van de chauffeurs die wekelijks flink wat kilometers maakt voor Automaatje is Leo van der Schalie. Hij rijdt sinds januari 2026 voor Automaatje op 3 vaste dagen in de week. De rest van de tijd heeft hij ‘lang weekend’ maar, als hij geen afspraken heeft in dat weekend, wil hij ook dan nog wel eens een ritje aannemen.

Soms rijdt hij iemand naar buiten de stad, zoals naar Vught of Lisse, en soms gaat het om relatief korte ritjes in Dordrecht. Hij schat dat hij gemiddeld zo’n 18 ritten per week doet, waarvan een deel heen- en terugritten zijn met dezelfde passagier.

Sinds een paar maanden is hij de vaste chauffeur van een meneer die 2 keer per week vanuit zijn huis in Dordrecht naar de dagopvang in Papendrecht en terugreist. Nu de Papendrechtse brug is afgesloten voor onderhoud was dat aanvankelijk een hele reis die de ene keer misschien 20 minuten duurde en de volgende wel een uur. Tot één van de matchmakers (degene die de aangevraagde ritten aan chauffeurs koppelt) op het idee kwam om voor deze specifieke ritten de hulp in te roepen van de Automaatje-collega’s in Papendrecht. Nu rijdt Leo met zijn passagier naar het veerpontje bij de Kerkeplaat, parkeert daar zijn auto om met hem naar de overkant mee te kunnen reizen. Daar draagt hij hem over aan zijn Papendrechtse collega die meneer naar de dagopvang brengt. En ’s middags speelt hetzelfde zich af in omgekeerde volgorde en wacht Leo hem bij de pont op de Kerkeplaat weer op voor de rit naar huis.

Wat hem drijft om 3 dagen per week achter het stuur te kruipen? “Mensen helpen die echt om een rit verlegen zitten en anders niet buiten de deur komen”, zegt Leo. “Het zijn over het algemeen heel gezellige mensen, dat maakt het werk zo leuk.”