Meer dan een welkom
Armin, Jihan, Hanadi, Shaadia en Touhami doen verschillende vrijwilligerstaken.
Armin kookt elke woensdag een driegangenmenu waar buurtbewoners voor een paar euro van genieten. Daarnaast is hij taalmaatje, ook buiten Koloriet. Soms helpt hij zelfs als tolk bij de politie of op scholen.
Shaadia ondersteunt taalgroepen waarin vrouwen samen Nederlands oefenen.
En allemaal springen ze bij waar nodig: in de keuken, tijdens binnen- en buitenactiviteiten, kinderprogramma’s op pleinen zoals Oranjeplein en Kruisplein, in het Weizigtpark, bij de wandelgroep en meer.
Sommigen zijn ook gastheer of gastvrouw: ze begroeten bezoekers, zorgen voor een warm welkom, helpen bij vragen en creëren een veilige omgeving voor iedereen in het pand. Voor deze rol kregen ze een gratis cursus van Koloriet en de gemeente Dordrecht. “We leerden hoe je mensen opvangt en een veilige sfeer creëert,” vertelt Touhami.
“De afwisseling is zo leuk,” lacht Hanadi. “Er is altijd iets te doen.”
Een tweede thuis
Armin is bijna elke dag in Koloriet, zo’n vijf uur per dag. “En langer als het nodig is,” zegt hij met een glimlach. De anderen komen wekelijks, gemiddeld drie tot vier uur. “Het hangt af van het programma,” legt Hanadi uit.
Wat het hen oplevert? “We helpen graag mensen” zegt Hanadi. Touhami knikt: “Klopt, en het geeft voldoening.”
Shaadia vult aan: “Het samenbrengen van mensen geeft ons energie. We vinden het fijn om die verbinding te creëren en met mensen te praten.”
Jihan glimlacht: “En het helpt onszelf ook. We verbeteren onze Nederlandse taal en ontmoeten nieuwe mensen. Dat is veel beter dan thuis zitten.”
Armin beaamt dit: “Tijdens een lange periode van ziekte zat ik veel thuis en in het ziekenhuis. Nu ik beter ben, wil ik actief zijn en onder de mensen komen. Ik wil mijn talenten inzetten en iets teruggeven aan Nederland.”
Shaadia vat het gevoel mooi samen: “Hier in Koloriet heb je een familiegevoel. We kijken naar elkaar om. We maken nieuwe vrienden. We lachen samen, praten samen, leren van en met elkaar en we doen veel ervaring op. Het is echt ons tweede thuis geworden.”
Momenten die raken
Armin herinnert zich een man uit Slovenië die hulp nodig had bij de computer. “Hij vond het moeilijk om hulp te vragen, maar kwam toch. Nu komt hij vaker langs, vind hij het makkelijker om hulp te vragen en kijkt altijd of ik er ben. Dat is zó dankbaar.”
De groep zegt: “Eigenlijk is elke dag bijzonder. Je ziet mensen groeien, lachen, zich thuis voelen. Mensen leren elkaar kennen en er ontstaan verbindingen. Dat maakt ons vrijwilligerswerk mooi.”
Hun boodschap
“Twijfel je om vrijwilliger te worden? Dat hoeft niet, gewoon doen!” zegt Arimin. “En, voor mensen die het nodig hebben, voor integratie is dit geweldig.”
Touhami: “Het geeft een fijn gevoel als je mensen kunt helpen.”
Shaadia glimlacht: “Je krijgt er zoveel voor terug: vrienden, een tweede familie, ervaring en het geeft je een goed gevoel. Elke dag weer.”
Hanadi voegt toe: “Je leert de taal, je leert mensen kennen en het geeft je plezier.”
Jihan sluit af: “Het geeft je écht een leuke invulling van je dag.”
