“Ik ben alleen maar niet eenzaam!”

Als Wil Braat wilt spreken kun je maar beter meteen naar wijkcentrum ‘De Admiraal’ in Wielwijk gaan. Thuis is ze zelden. Wil is vrijwilligster van het eerste uur. Al dertig jaar zet zij zich met hart en ziel in voor de wijk. De laatste jaren als penningmeester van de buurtvereniging. Maar ook voor een bingootje af en toe draait zij haar hand niet om. “En op dinsdag schil ik af en toe de aardappeltjes voor de oudjes die bij ons komen eten.” Wil zelf telt inmiddels ook al aardig mee. Ze is 89. “Als ik 90 ben stop ik maar daar wil ik voorlopig nog even niet aan denken,” lacht ze.

Het begon toen de wijk in de jaren ’90 grondig werd gerenoveerd. Al gauw zat Wil aan tafel bij de woningbouwvereniging om samen met een aantal andere actieve bewoners mee te praten over de bouwplannen.

Het was een mooie tijd herinnert Wil zich: “We vonden dat de mening van de bewoners ook gehoord moest worden, de wijk was van ons, wij moesten er immers in wonen. We spraken met de aannemer en de wethouder en er werd echt naar ons geluisterd hoor! Dat maakte ons nóg gemotiveerder. We hadden een heel hechte club bewoners. We hebben veel voor elkaar gekregen, maar ook veel lol met elkaar gehad. En nog…van de groep van toen zijn de meesten nog steeds actief in de wijk.”

Na de renovatie was Wielwijk behoorlijk opgeknapt. Maar met alleen maar mooie huizen en een knap winkelcentrum ben je er nog niet. Dat realiseerde Wil zich ook: “Je moet dingen organiseren voor de mensen. Dan komen ze hun huizen uit en ontmoeten ze elkaar.” Dus gaf Wil naailes aan vrouwen uit de buurt, organiseerde ze buurtfeesten en draaide ze om de twee weken een bingo.

Tegenwoordig beheert Wil dus de kas en verricht ze nog wat hand en spandiensten in ‘De Admiraal’. Ze doet het wat rustiger aan maar voorlopig wil ze het vrijwilligerswerk nog niet missen. “We hebben zo veel gezelligheid aan elkaar. Voor mij was het vrijwilligerswerk ooit een manier om andere mensen te ontmoeten. Als geboren Rotterdamse was ik nieuw in de wijk en kende ik niemand, Nu ken ik bijna iedereen en ik heb er een paar echte vriendinnen aan overgehouden. Mijn man is alweer een tijd terug overleden maar ik zeg altijd, ik ben alleen maar niet eenzaam!”

Contact

Voor vragen kan je altijd contact opnemen met INZET078!

 

Participanten